Menu
Menu

Ga met ons mee

Cairn biedt uitdagingen voor verschillende niveau’s trailrunners.

Binnenkort

graefcastricumtrail, castricum, trail, trailrunning, cairn

Devon Coast to Coast Ultra

Door: Liesbeth van den Haak

Justin meldt dat we nog 6 minuten te gaan hebben tot de start. Niemand lijkt zich nog erg druk te maken. Iedereen scharrelt wat rond en maakt een praatje. Nergens een spoor van zenuwen. Alles lijkt overdekt met een super relaxed Brits sausje. We staan aan de start van Devon Coast to Coast Ultra. Een loop over 117 miles van de ene kust in Wembury tot de zuidelijke kust in Lynmouth. Gelukkig mag je deze afstand ook over 4 dagen verdelen en al loop je dan 4 dagen achtereen meer dan 42 km, met het woord “ultra” bedoelen ze hier toch echt de non stop race, die pas een dag later start. De organisatie van deze 4-daagse en Ultra is perfect. Elke dag worden we op een onmogelijk vroeg tijdstip van River side caravan park opgehaald en naar start gebracht. Dan volgt een vaste routine van aanmelden en een briefing waar meestal de nadruk ligt op bijzonderheden betreffende de route en een laatste check op mensen die wel op de lijst staan maar zich niet gemeld hebben en dan de start klokslag 8 uur. Geen bombarie maar een simpel “lets go” volstaat. Het is een kleinschalig event, Justin en zijn crew lijken na verloop van tijd op betrokken loopmaten die goed in de gaten houden of iedereen nog wel lekker loopt. Alles op lijstjes, niks geen elektronica. Na afloop brengen de busjes je dagelijks weer terug naar de campsite.
De vrijwilligers en sweepers zijn geweldig. Mijn moeizame relatie met bezemlopers in het algemeen is hier in een klap 180 graden gedraaid, wat een gezellige lieverds. Je mag ook inschrijven voor éen of enkele van de vier marathon’s en het event staat open voor “walkers”. Overigens was het wel schrikken hoe snel die “walkers” hier gaan!

Hoewel niet nerveus maak ik me bij aanvang wel wat zorgen over mijn achillespees rechts die stijf en pijnlijk voelt en ook over mijn gebrek aan afdoende training eerder als gevolg daarvan. Halve afstanden rennen en de rest speedhiken was het plan. Omdat de route voornamelijk over paden liep, leek me het navigeren niet zo’n probleem maar mijn loopmaten Jannet Vermeulen-Stulen, Edgar Koster en Wilbert Wouters zou ik vanwege tempoverschil onderweg niet zien. Na een prachtige eerste dag door bossen vol met bluebell’s en daslook, door kleine plaatsjes, over natuurstenen bruggetjes en over de moors moest dat plan worden aangepast.
Achilles verstijfde en werd dikker en er was nog maar moeizaam beweging in te krijgen.
Op dag twee leek het me daarom een goed idee te speedhiken met poles. Die poles konden indien nodig als een soort krukken dienst doen. Downhill wilde ik lichtjes joggen. De route voerde door Exmoor en passeerde allerlei historische bezienswaardigheden in the middle of nowhere. Achilles lijkt het ook weer wat meer naar zijn zin te krijgen maar van echt rennen kan geen sprake meer zijn. Gelukkig wilde ik toch al gaan oefenen om mijn wandeltempo op te krikken, een geweldige gelegenheid.
Dag drie wist ik s morgens met moeite de bus te bereiken, achilles lijkt het helemaal zat te zijn. Blije Bredase Baronnen Rob en Patricia bekijken me zorgelijk en bekloppen me bemoedigend. Vandaag kreeg ik echter onverwacht gezelschap van Say die zich in gelijksoortige omstandigheden bevond. Achilles moest zichzelf maar even vermaken. De tijd vloog ondanks dat deze route niet de mooiste was en wel de langste. Veel Farmland, kudde’s koeien en schapen, midden tussen de kippenbevolking van farm’s door en ook ontelbare overstap en klaphekjes volgden. We maakten kennis wisselden levensgeschiedenissen en standpunten uit en beleefden een super gezellige dag samen. Ook dat is trailen kennelijk!
Dag vier werd achilles echt een zorgenkindje en loopmaten en bergbaronnen keken bedenkelijk. Is dat nu wel verantwoord? Je zag ze denken. Justin beloofde “de mooiste” dag door Dartmoor en dat was ik al snel helemaal met hem eens. Wat een afwisseling; prachtige heuvels , nog schattiger plaatsjes en persoonlijke begeleiding in de vorm van bezemloopster Franki. Samen verwijderden we de markeringen op de moors. Het weer was top en na een laatste lange dag kwam de zee bij Lynmouth in zicht. Nog “even” eindeloos afdalen samen met Justin en crew die ons tegemoet gekomen waren. Een laatste stukje draven naar de boulevard voor de show! Het eindpunt van de two moors way gemarkeerd door een ijzeren man bereikt, Hoera!. Justin en crew hesen mij vervolgens op het muurtje ( ik had er de kracht niet voor) voor een finish foto, en wat was ik eksterblij met mijn medaille!
Een prachtige loop door Devon kwam ten einde. Een aanrader voor lopers en wandelaars voor éen of meer dagen. Met dank aan een fantastische organisatie; “Climb South West” en aan mijn reis/landgenoten Patricia, Jannet, Edgar, Rob en Wilbert.

trailrunning, devon, coast to coast, ultra, cairn trailrunning, devon, coast to coast, ultra, cairn trailrunning, devon, coast to coast, ultra, cairn